روایت در فضاها
بررسی آثار ندکو سولاکوف (Nedko Solakov)

 
 

 

ندکو سولاکوف 4

گردآوری و ترجمه از ریحانه نیک‌ضمیر هنرجوی آرتسنس 
ندکو سولاکوف (Nedko Solakov) هنرمند پست مدرن بلغاری است که آثاری در قالب اینستالیشن، طراحی، نقاشی و ... خلق میکند. او کار خود را با طراحی و نقاشی شروع کرد و می توان گفت اکثرکارهایش پایه‌ی طراحی دارند. با فروپاشی کمونیسم و شکل‌گیری حکومت دموکراتیک در بلغارستان در دهه‌ی ۱۹۹۰، سولاکوف به آزادی و فرصت‌های جدیدی در بیان هنری خود دست یافت. در بسیاری از آثارش نیز دغدغه هایش پیرامون مسائل سیاسی و ملیت‌اش دیده می شود.
در اولین پروژه اش «Nine Objects» او آیتم های معمول در زندگی روزمره مانند لیوان قهوه پلاستیکی را در کنار کلکسیون‌های دایمی موزه‌ی صوفیه بلغارستان قرار داد. هدف او ایجاد یک اختلال بود که در نتیجه‌ی یک تفکر اجباری اتفاق می‌افتاد. او ذهن بیننده را با این تفکر که چرا یک شی مدرن در کنار کلکسیون‌های دایمی موزه قرار گرفته است درگیر کرده‌بود. 

 

 

ندکو سولاکوف 2

درمورد سولاکف می‌ةوان اینگونه گفت که انگار موجودات کوچکی که در کارهایش وجود دارند به نوعی خود او هستند. هنر برای او وسیله‌ای برای بازگو کردن ترس‌ها و ابراز خودش است. به نظر سولاکوف هنرمند واقعی کسی است که با ترس‌هایش روبرو شود و این عقیده در کارهایش نیز مشهود است. در« 99fears » در سال ۲۰۰۷  ما مجموعه‌ای از اضطراب‌ها و ترس‌های هنرمند را می‌بینیم. همچنین در «Top Srcret » که یکی از جنجالی‌ترین کارهای اوست او تصاویر و مدارکی از خودش را به نمایش می‌گذارد که نشانگر همکاری‌اش با سرویس مخفی سابق حکومت بلغارستان در پی یک ملاقات در پاریس ۱۹۷۶ است.

 

ندکو سولاکوف 15

 

در پروژه « (A Life (black and white » دونقاش یکی با رنگ سیاه و دیگری با رنگ سفید به طور مداوم دیوارهای گالری را رنگ می‌زنند. این اثر مانند زندگی واقعی است چیزهای خوب و بد در تعقیب یکدیگراند و همدیگر را می‌پوشانند و همانطور که زندگی وجهی ابزورد دارد این اثر نیز دارای خاصیتی ابزورد است. 

 

ندکو سولاکوف 8

 

سولاکوف مهارت ویژه‌ای در داستان‌گویی دارد؛ این داستان‌ها که اکثرن نیز شخصی هستند با تصاویر و نوشته‌ها همراه می‌شوند. برای او تصاویر و کلمات باید همراه و توامان با هم باشند و هرکدام بدون دیگری کافی نیستند. او مخاطب را وارد آثارش می کند در« Emotion Without Masks » بیننده با نوشته‌ای از هنرمند روبرو می‌شود که از مخاطب می‌خواهد که به او ایده‌ای پیشنهاد بدهد. علاوه بر این او داستان‌هایش را در فضا روایت می‌کند و بیننده را ترغیب می‌کند که در فضا حرکت کند. نوشته‌های دست‌نویس و پراکنده‌ی او همراه با طنزی که در کارهایش وجود دارد باعث ایجاد صمیمیت بین اثر و بیننده و همچنین موجب تاثیرگذاری بیشترکارهای سولاکوف است.

 

اگر این مطلب را دوست داشتید پیشنهاد می‌کنیم مقاله بودن در تصویر را هم بر روی وبسایت مدرسه آرتسنس مطالعه کنید.

 

 
 
Loading
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید