پژوهشگر هنر، مدرس دانشگاه، عکاس و نویسنده حوزه هنر معاصر
نسرین امیری پژوهشگر و مدرس حوزه هنر و عکاسی است. او دارای کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر و معماری و کارشناسی عکاسی از دانشکده هنرهای تجسمی دانشگاه هنر تهران است؛ دو مرکز معتبر و تأثیرگذار در شکلگیری جریانهای نظری و عملی هنر معاصر ایران. این مسیر آموزشی، همراه با تجربهی کار با اساتید برجسته، نگاه پژوهشمحور و تحلیلی او را در حوزه هنر تقویت کرده است.
پیشینه علمی و پژوهشی
استاد امیری در دوران تحصیل و فعالیت حرفهای خود با اساتید صاحبنامی چون دکتر محمدرضا شریفزاده و دکتر محمد خدادادی مترجمزاده همکاری و تعامل علمی داشته است؛ تجربهای که نقش مهمی در شکلگیری رویکرد نظری و پژوهشی او داشته است.
او برای پایاننامهی کارشناسی ارشد خود موضوعی مهم و کمتر کاوششده را انتخاب کرد: «تأثیرات متقابل کانسپچوالآرت و عکاسي از دههی ۱۹۶۰ تاکنون . این پژوهش با بررسی رابطه میان هنر مفهومی و عکاسی، به تحلیل یکی از مهمترین تحولات هنر معاصر میپردازد و نشاندهنده علاقه او به مباحث نظری، تاریخی و بینارشتهای است.
فعالیتهای نوشتاری
از نسرین امیری مقالات پژوهشی و تحلیلی متعددی منتشر شده است. از جمله:
• آی وی وی در تقابل سنت و مدرنیته
• نقد کتاب آی وی وی در گفتگو با اولریش اوبریست – منتشر شده در مجلهی هنر، زمستان ۱۳۹۴، شماره ۸
نوشتههای او به دلیل نگاه تحلیلی، دقت پژوهشی و توجه به هنر معاصر، مورد توجه دانشجویان و پژوهشگران قرار گرفتهاند.
فعالیتهای هنری
امیری علاوه بر پژوهش و تدریس، در حوزهی هنرهای تجسمی نیز فعال است. از جمله فعالیتهای هنری او میتوان به اجرای یک اینستالیشن در نمایشگاه گروهی هنر جدید اشاره کرد؛ تجربهای که نشاندهنده علاقه او به هنرهای مفهومی، رسانههای نو و شیوههای معاصر بیان هنری است.
فعالیتهای آموزشی
او سابقه تدریس مجموعهای از دروس نظری و عملی در حوزهی عکاسی را دارد و در طول سالهای فعالیتش با دانشجویان و هنرجویان بسیاری در زمینههای تاریخ عکاسی، مبانی هنرهای تجسمی، نقد عکس، زیباییشناسی تصویر و تکنیکهای عکاسی همکاری کرده است.
نسرین امیری در حال حاضر در دانشگاه آزاد اسلامی و دانشگاه علمی–کاربردی به تدریس مشغول است و نقش فعالی در آموزش نسل جدید هنرمندان و پژوهشگران دارد.
همکاری با مدرسه آرتسنس
مدرسه عکاسی آرتسنس افتخار همکاری با استاد نسرین امیری به عنوان مدرس کلاس عکاسی و هنرهای جدید را دارد؛ همکاریای که بر پایه دانش نظری عمیق، تجربهی آموزشی گسترده، نگاه پژوهشمحور و توانایی او در پیوند دادن مباحث نظری با تجربه عملی شکل گرفته است. حضور او در آرتسنس، کیفیت علمی و محتوایی دورههای آموزشی این مجموعه را غنیتر کرده است.