آموزش عکاسی معماری
تکنیک‌هایی برای حرفه‌ای‌ها

آنچه در این مقاله می‌خوانید:

اگر هنوز دوربین مناسب خود را برای شروع عکاسی معماری انتخاب نکرده‌اید می‌توانید از مشاوره اساتید ما در کلاس عکاسی مقدماتی مدرسه آرتسنس جهت خرید دوربین استفاده کنید این‌کار قطعن باعث صرفه‌جویی‌های زیادی در وقت و هزینه‌های شما خواهد شد ضمن اینکه در ادامه هم با شرکت در این کلاس بطور کامل با ویژگی‌های دوربینتان و نحوه استفاده از آنها آشنا خواهید شد.

سه پایه و نگهدارنده دوربین مناسب برای عکاسی معماری

یکی از مهم‌ترین وسایلی که به عنوان یک عکاس معماری باید داشته باشید، سه پایه یا هرنوع نگهدارنده دوربین مناسب است. این وسیله به شما کمک می‌کند که  حتا در داخل ساختمان‌های تاریک یا در زمان ثبت عکس‌های معماری در شب و در فضای بیرونی نیز عکس‌های واضح و شارپی بگیرید. سه پایه بهترین انتخاب است و ما بیشتر از هر چیزی استفاده  از یک سه پایه خوب را توصیه می‌کنیم. با این حال، در بعضی مکان‌ها  به‌ویژه بسیاری از کاخ‌ها، خانه‌های سنتی، کلیساها و موزه‌ها  استفاده از سه پایه محدودیت دارد. بنابراین، باید نگهدارنده مناسب دیگری داشته باشید تا در چنین محیط‌هایی که محدودیت وجود دارد بتوانید از آن به عنوان یک نگهدارنده دوربین جایگزین سه پایه استفاده کنید.

برای داشتن چنین وسیله‌ای از یک طرف  خیلی از عکاسان جذب تک‌پایه‌ها می‌شوند که راه خوبی است برای اینکه در زمان گرفتن عکس ثبات بیشتری به دوربینتان بدهید. اما این تک پایه‌ها کاملن ثابت نمی‌ایستند، بنابراین در فضایی با نور کم گزینه ایده‌آلی نیستند، فقط در مقایسه با گرفتن دوربین در دست، خوب هستند، ولی یک سه‌پایه محکم به شما این امکان را می‌دهد که در زمان عکاسی از زمان نوردهی بسیار طولانی‌تری استفاده کنید. 

از طرف دیگر بعضی از عکاسان معماری هم ترجیح می‌دهند به جای استفاده از سه‌پایه‌های معمولی، از سه‌پایه‌های مینیاتوری استفاده کنند. اغلب، ساختمان‌هایی که اجازه استفاده از سه‌پایه‌های بزرگ را نمی‌دهند با سه‌پایه‌های کوچک مشکلی ندارند، زیرا فضای زیادی اشغال نمی کنند و مزاحم دیگر بازدیدکنندگان نمی‌شوند. این موضوع در مکان‌های مختلف متفاوت است، اما در اکثر موارد همینطور است. با این حال، سه‌پایه‌های مینیاتوری موقعیت دوربین شما را به زوایای خیلی پایینی محدود می‌کنند، مگر اینکه سه‌پایه مینیاتوری را به چیزی مثل دیوار یا نیمکت تکیه بدهید که اگر نتوانید این کار را انجام دهید تا دوربینتان کاملن ثابت بماند این امر ممکن است منجر به لرزش دوربین و تار شدن عکس‌ها شود.

به غیر از اینها اگر با گوشی موبایل عکاسی می‌کنید یا دوربین سبک و جمع و جوری دارید می‌توانید از چیزی مثل گیره تثبیت کننده استفاده کنید. نمونه‌هایی از این گیره‌ها با برندهای Manfrotto  که به آداپتورهای اضافی نیاز دارد و نسبتن بزرگ است و Really Right Stuff در بازار موجود است. این وسیله به شما امکان می‌دهد دوربین خود را بطور مستقیم به نرده‌، میز، نیمکت‌ و غیره متصل کنید و البته این ابزار انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به سه پایه مینیاتوری دارد. اینها تقریبن در همه مکان‌ها مجاز هستند، چون سه پایه نیستند و فضای زیادی را برای محدود کردن حرکت افراد دیگر اشغال نمی کنند. اما باید جایی باشید که مکان‌های مناسبی برای گیره‌زدن و اتصال تجهیزات‌ خود داشته باشید، در غیر این صورت اصلن نمی‌توانید از این گیره‌ها استفاده کنید.

لنزهای مناسب برای عکاسی معماری

مانند بقیه ژانر‌های عکاسی، در عکاسی معماری هم لنزها از اهمیت زیادی برخوردار هستند. با این حال هیچ لنزی را نمی توان به عنوان بهترین لنز برای عکاسی معماری در نظر گرفت. همیشه با ترکیبی از لنزهای مختلف می‌توان بهترین نتایج را به دست آورد.

برای عکاسی از ساختمان‌ها هم به لنزهای ثابت یا فیکس و هم به لنزهای زوم احتیاج داریم. لنزهای ثابت(فیکس یا پرایم) شارپ‌تر هستند و بهترین کیفیت اپتیکال را دارند. از طرفی، لنزهای زوم این انعطاف‌پذیری را به شما می‌دهند که به سوژه نزدیک‌تر شوید. گرفتن جزئیات خاص یک ساختمان حتا از یک نقطه‌ی دید خوب هم، سخت است. استفاده از لنز زوم این کار را راحت‌تر می‌کند. از طرف دیگر لنزهای واید به شما این امکان را می‌دهند که فضاهای داخلی را بصورت کامل ثبت کنید و لنزهای تله‌فوتو به شما اجازه می‌دهند که بر روی جزئیات ریزتر در فضاهای معماری زوم کنید.

در هر حال خودتان را محدود نکنید، عکس‌های معماری خوب را می‌توان با هر فاصله کانونی گرفت. اگرچه لنزهای واید محبوب‌تر هستند  چون در فضاهای داخلی بهتر عمل می‌کنند، همیشه پیشنهاد می‌کنیم که در زمان انجام عکاسی معماری یک لنز تله فوتو هم همراه خود داشته باشید. پس از کارکردن با این لنزها قطعن به نتایج عالی‌ای خواهید رسید.در هر صورت اگر بخواهیم تخصصی‌تر به این قضیه نگاه‌کنیم، ایده‌آل‌ترین لنزها برای عکاسی معماری، لنز تیلت شیفت Tilt-Shift است. 

این نوع لنز مشکل اصلی در عکاسی معماری که خطای پرسپکتیو است را برطرف می‌کند( توضیح اینکه در زمان عکاسی معماری از فضای خارجی ساختمان‌ها به نظر می‌رسد که بالای ساختمان‌ها رو به عقب رفته است و این مشکل همان خطای پرسپکتیو است. دلیل دیگر این است که چون بالای ساختمان خیلی دورتر از دوربین است، این اختلال پرسپکتیو باعث می شود که دو طرف ساختمان به سمت بیرون کشیده شوند بطوریکه بالای ساختمان باریک‌تر به نظر می‌رسد. به همین ترتیب، پایین ساختمان به‌خاطر اینکه به لنز نزدیک‌تر است، خیلی بزرگ‌تر به نظر می‌رسد.) البته شما قطعن می‌توانید این مشکل یا خطا را در مرحله ویرایش عکس با نرم‌افزار لایت‌روم هم به راحتی اصلاح کنید، اما انجام این کار ممکن است منجر به از دست رفتن بخش‌هایی از تصویر شود و در نهایت هم اگر نتوانید این کار را به خوبی انجام دهید، ممکن است نتوانید یک عکس بی عیب و نقص داشته باشید، برای درک بهتر نگاهی به مقایسه زیر بیندازید:

در این مورد، عکس سمت راست به وضوح کج به نظر می‌رسد، در حالی که عکس سمت چپی  هرچند که کامل هم نیست، اما صاف‌تر به نظر می‌رسد. لنزهای تیلت شیفت این کار اصلاح خطای پرسپکتیو را در دوربین  و در زمان عکاسی انجام می‌دهند نه در مرحله ویرایش. البته انجام این کار در زمان عکاسی، اغلب منجر به رسیدن به ترکیب‌بندی‌های بهتری می‌شود - رجوع کنید به مقاله هنر ترکیب‌بندی در عکاسی - چون می‌توانید خطای پرسپکتیو را در همان محل عکاسی اصلاح کنید.

لنزهای تیلت شیفت در میان عکاسان معماری حرفه‌ای خیلی محبوب هستند. چون این لنزها طوری طراحی شده‌اند که پرسپکتیو لنز را بدون اینکه نیاز به جابه‌جایی دوربین باشد تغییر بدهند. به همین خاطر، خطوط داخل عکس کاملن صاف و به‌طور مستقیم دیده می‌شوند و نه به سمت داخل تمایل دارند و نه به نظر می‌رسد که قرار است در بی‌نهایت به هم برسند.دلیل دیگر اینکه شیفت افکت در لنزهای تیلت شیفت به ویژه برای عکاسی معماری خیلی کاربردیست این است که این افکت به لنز اجازه می دهد تا نسبت به سنسور دوربین حرکت کرده و زوایای متفاوتی داشته باشد.

اما متأسفانه لنزهای تیلت‌شیفت قیمت بالایی دارند. لنز جدید ۱۹ میلی‌متری تیلت‌شیفت نیکون ۳۴۰۰ دلار قیمت دارد! حتا لنزهای تیلت‌شیفت کار کرده از برندهای معروف هم معمولن در محدوده ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دلار هستند و خیلی از عکاسان بودجه کافی برای خرید این لنزها را ندارند.

به همین دلیل می‌توانید از لنز تیلت‌شیفت استفاده نکنید؛ به جای آن در زمان عکاسی از نمای بیرونی هم می‌توانید  از لنز وایدی که دارید استفاده کرده و هرجایی که نیاز دارید، پرسپکتیو عکس را در مرحله ویرایش اصلاح کنید.( نحوه انجام این کار را می‌توانید در کلاس لایت‌روم مدرسه عکاسی آرتسنس بطور دقیق و کامل  یاد بگیرید)  در بیشتر موارد این راه‌حل یعنی اصلاح پرسپکتیو در نرم‌افزار لایت‌روم هم نیازهای شما را بطور کامل برطرف می‌کند. البته در نرم‌افزار فتوشاپ هم امکان اصلاح پرسپکتیو وجود دارد و اینجا باز همان سوال مقایسه بین لایت‌روم و فتوشاپ و اینکه کدام نرم‌افزار برای عکاسان مناسب‌تر است؟ پیش می‌آید که در مقاله‌ای که در این‌باره بر روی وبسایت آرتسنس قرار گرفته‌است می‌توانید اطلاعات جالبی درباره این دو نرم‌افزار و کاربرد هریک از آنها در روند ویرایش عکس پیدا کنید.

خب برگردیم به موضوع اصلی یعنی انتخاب لنز مناسب برای عکاسی معماری، اگر شما یک لنز واید و یک لنز تله‌فوتو دارید، این تنها لنزهایی است که برای تجربه کردن عکاسی معماری واقعن به آن نیاز دارید. بعضی از عکاس‌ها هم دوست دارند از لنزهای میان رده برای عکاسی معماری استفاده کنند؛ در نهایت این به سلیقه شخصی شما بستگی دارد. چیزی مثل لنز ۱۶-۳۵ میلی‌متر برای عکاسی در فضای داخلی و یک لنز تله‌فوتو مثل ۷۰-۲۰۰ میلی‌متر هم برای ثبت جزییات مناسب است. مطمئن باشید با هر کیتی که ویژگی‌های مشابه با اینها داشته باشند هیچ کمبودی نخواهید داشت.

تنظیمات دوربین برای عکاسی معماری  

استفاده از تنظیمات صحیح دوربین در هر ژانر از عکاسی اهمیت زیادی دارد و عکاسی معماری هم از این قاعده مستثنا نیست. به دلیل تغییرات شدید شرایط نوری که ممکن است با آن‌ها روبرو شوید، دستیابی به نورسنجی مناسب در این سبک حتا از بقیه سبک‌های عکاسی هم مهم‌تر است.

مشکل اصلی در زمان انجام عکاسی معماری در فضای داخلی، روشنایی شدید نور پنجره است. اگر جزئیات را هم در داخل و هم در خارج از پنجره می‌خواهید، باید به بازیابی آن در مرحله ویرایش عکس متوسل شوید، یا چند عکس با نورسنجی‌های مختلفی گرفته و آنها را با هم ترکیب کنید.

البته، عکاسی از بعضی از ساختمان‌ها خیلی ساده‌تر است. اگر تغییرات قابل توجهی در سطوح نوری (محدوده دینامیکی) وجود نداشته باشد، همانطور که همیشه عکس می‌گیرید، عمل کنید. دوربین را روی کمترین ISO تنظیم کرده (با فرض اینکه دوربین روی سه پایه قرار دارد)، از دیافراگمی استفاده کنید که عمق میدان مورد نظر را به شما می‌دهد و اجازه دهید سرعت شاتر در جایی که نوردهی مناسب باشد، تنظیم شود.

اما اگر نیاز دارید با نورسنجی‌های متفاوت کار کنید، باید عکس‌هایتان را براکت کنید همانطور که در کلاس عکاسی پیشرفته مدرسه آرتسنس مراحل آن را بصورت کامل یاد‌ می‌گیرید، برای اینکار بهتر است ایزو و دیافراگم را برای تمام عکس‌ها یکسان نگه دارید، اما از طیفی از سرعت‌های شاتر مختلف استفاده کنید؛ یک عکس بگیرید که به درستی پنجره ها را نورسنجی کند، یک عکس که فضای داخلی ساختمان را نورسنجی کند، و هر تعداد عکس دیگری که لازم است تا نور بقیه فضاها  را به درستی ثبت کند.(با فاصله ۲ یا ۳ یا یک استاپ کامل نور بین هر عکس).

در نهایت، این نکته را درنظر داشته باشید که خیلی از آماتورها بیش از هر سبک دیگری از عکاسی، برای تصاویر معماری ازتکنیک عکاسی با گستره داینامیکی بالا (HDR) بدون کنترل کافی و به شکلی نادرست استفاده می‌کنند. اگر چندین نوردهی را با هم ترکیب می‌کنید، سعی کنید در نتیجه نهایی زیاده‌روی و اغراق نکرده و تصاویری با رنگ‌های غیرطبیعی و بیش از حد اشباع شده نداشته باشید. همیشه تلاش کنید تا تصویرتان کاملن طبیعی به نظر برسد، حتا زمانی که نوردهی‌های متعدد در یک عکس ترکیب می شوند و در نظر داشته باشید که ویژگی جدید HDR لایت روم ابزار مفیدی برای دستیابی به یک نمایش متعادل و واقعی از یک صحنه است که در کلاس آموزش لایت‌روم مدرسه عکاسی آرتسنس به خوبی می‌توانید آن را یاد بگیرید.

اهمیت نور در عکاسی معماری

عکاسی، ثبت نور است، به همین سادگی! درک چگونگی تأثیر نور بر یک فضا و انتخاب زوایای مناسب برای نشان دادن آن-آنگونه که در کلاس شناخت‌نور مدرسه عکاسی آرتسنس یاد می‌گیرید- می‌تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت و جذابیت بصری عکس‌های معماری شما تأثیر بگذارد، پس به عنوان یک عکاس باید به شرایط نوری و زاویه‌ گرفتن عکس دقت کنید. علاوه بر این باید به جزئیات جالبی که در فضا موجود است، توجه داشته باشید و هر از چند گاهی عنصر انسانی را برای افزودن عمق و جذابیت در تصاویر خود بگنجانید. با توجه به این عوامل، می‌توانید ترکیب‌های جذاب‌تری خلق کنید که در ذهن بینندگان ماندگار می‌شود.

وقتی در حال گرفتن عکس‌های معماری هستید، بهترین راه برای به دست آوردن یک تصویر خوب این است که از نور موجود در صحنه حداکثر استفاده را ببرید.ما در مقاله نور مخیط چیست و چگونه از آن در عکاسی استفاده کنیم؟ بطور مبسوطی این موضوع را توضیح داده‌ایم اما در عکاسی معماری از فضاهای داخلی، این بدان معناست که شما باید از فضای داخلی همراه  با نوری که طراحی ساختمان را تکمیل می‌کند، عکس بگیرید. در معماری مدرن، معمار آن بنا به احتمال زیاد زحمت زیادی برای شکل و ظاهر نور در ساختمان انجام داده پس شما هیچ مشکل اساسی نخواهید داشت. برعکس، ساختمان‌های قدیمی‌تر، اگرچه به دلیل طراحی‌شان برای عکاسی چالش‌برانگیزتر هستند، اما می‌توانند سناریوهای نورپردازی منحصربه‌فردی را ارائه دهند که زیبایی معماری آنها را افزایش می‌دهد. برای مثال، پنجره‌های بزرگ خانه‌های سنتی ایرانی در کاشان و شیراز، کلیساها و ساختمان‌های تاریخی با قدمت چند صد ساله می‌توانند جلوه‌های نور طبیعی خیره‌کننده‌ای ایجاد کنند.

برای عکاسی معماری در فضای باز، همه چیز حول محور تعامل بین خورشید و نورهای خود ساختمان می‌چرخد. به عنوان مثال، پس از غروب خورشید، تضاد بین آسمان تاریک و درخشش گرم نورهای نارنجی از ساختمان‌ها، می توانند زیبایی یکدیگر را تکمیل کنند و به تصاویر خارق‌العاده‌ای منجر شوند. این یکی از سوژه‌های مورد علاقه بسیاری از عکاسان معماری برای گرفتن عکس‌های نمای بیرونی ساختمان‌ها است.

در فضاهای دیگر و هنگام عکاسی از ساختمان هایی که هیچ نور خارجی برای نورپردازی آنها تعبیه نشده، نور طبیعی ارائه شده توسط خورشید برای دستیابی به یک تصویر بصری جذاب بسیار مهم می‌شود. سعی کنید از ساختمان‌هایی مانند این در هنگام غروب یا طلوع خورشید عکاسی کنید؛ زمان‌هایی از روز با غیرمعمول ترین نور و رنگ‌ها در آسمان.

حذف یا نگه داشتن عناصر انسانی در عکاسی معماری

اگر در حال عکاسی از یک ساختمان مشهور هستید، احتمال اینکه مردم در عکس شما قرار بگیرند بسیار زیاد است. گاهی اوقات، هیچ مشکلی در این مورد وجود ندارد. در واقع، اگر کمی در اینترنت جستجو کنید چندین تصویر عالی خواهید دید که یک شخص را در یک اثر معماری بزرگ نشان می‌دهد، که حس مقیاس را ایجاد کرده و به عنوان یک نقطه کانونی عمل می کند. اما، مواقعی هم هست که شما ترجیح می‌دهید از یک بنا بدون حضور انسانی عکس بگیرید، که این هم قابل قبول است.

ساده ترین راه برای حذف عناصر انسانی در عکس، با فرض اینکه آنها نسبتن کوچک هستند فتوشاپ است که روش‌های استفاده از آن را می‌توانید در کلاس کاربردهای فتوشاپ در عکاسی مدرسه آرتسنس بصورت کامل یاد بگیرید. با این حال، همه دوست ندارند از فتوشاپ برای دستکاری عکس‌ها استفاده کنند. علاوه بر این، بعضی از عکس‌ها ممکن است برای این نوع ویرایش مناسب نباشند. اگر موقعیت افراد در عکس طوری باشد که روی جزئیات مهمی قرار بگیرند، حذف آنها باعث از بین رفتن جزئیاتی می‌شود که نمی‌توان آنها را کاملن از طریق ویرایش بازیابی کرد.

به همین دلیل، بسیاری از عکاسان معماری دوست دارند فیلترهای کاهنده (ND)  داشته باشند. این فیلترها قطعات شیشه‌ای تیره و بی‌رنگ هستند که دوربین شما را مجبور می‌کند از سرعت شاتری پایین‌تر از حد معمول استفاده کند. 

اگرچه ممکن است غیر منطقی به نظر برسد، اما تکنیک موثری است. اگر یک عکاس از فیلتر ND برای رسیدن به زمان نوردهی 30 ثانیه‌ای استفاده کند، هر عنصر متحرک در صحنه، مانند افراد، در عکس نهایی محو یا نامرئی می‌شود. دلیلش هم این است که حرکت عناصر در طول زمان نوردهی طولانی، مانع از ثبت واضح آن‌ها در عکس نهایی می‌شود.

در نهایت، اگر فیلتر ND ندارید، می‌توانید با گرفتن چند عکس از یک نقطه و چند دقیقه منتظر ماندن بین هر عکس، آنها را در فتوشاپ با هم ترکیب کرده تا در نهایت به یک عکس بدون انسان برسید.

هیچ یک از این راه حل‌ها کامل نیستند، اما زمانی که افراد داخل عکس مانع از دیده شدن عناصر مهم یک عکس می‌شوند، باید کاری انجام دهید. برای عکاسی معماری بیش از هر سبک دیگری، باید این ابزارها را در ذهن داشته باشید و از آنها استفاده کنید.

چگونه بر چالش‌های موجود در عکاسی معماری غلبه کنیم؟

در ادامه مقاله آموزش عکاسی معماری بیایید به چگونگی غلبه بر بعضی از چالش‌های مهم در این سبک از عکاسی بپردازیم:

عکاسی مجدد از سوژه برای داشتن یک تصویر بی نقص در عکاسی معماری

بسیاری از عکاسان معمولن تمایل دارند که یک ساختمان یا معماری را فقط در یک جلسه عکاسی کنند. دیگر به آن مکان برنمی‌گردند و یا سعی نمی‌کنند در زمان‌های مختلف روز یا در فصل‌های دیگر هم آنجا را عکاسی کنند.

یک ساختمان با توجه به نورهایی که با آن تابیده می‌شود، هم در ساعات مختلف روز و هم در فصول مختلف، متفاوت به نظر می‌رسد. اگر به یک لوکیشن برگردید، می‌توانید شانس‌ خود را برای ثبت تصاویر شگفت‌انگیز از حال‌وهوای ساختمان در تغییر فصل‌ها یا تغییر نور در طول روز بیشتر کنید.

اجتناب از تار شدن تصویر در عکاسی معماری

ساده‌ترین راه برای جلوگیری از تار شدن تصویر استفاده از سه‌پایه است. سه‌پایه باعث می‌شود که لرزش تصویر گرفته شود چون دوربین در حین عکاسی حرکت ندارد. اگر دوربین را با دست نگه دارید، هر قدر هم که تلاش کنید دست‌هایتان را ثابت نگه دارید، باز مقداری تارشدن تصویر اجتناب‌ناپذیر است. درحالیکه وقتی از سه‌پایه استفاده می‌کنید، این مشکل حل می‌شود. با این وجود حتا هنگام استفاده از سه‌پایه درصورتیکه از فواصل کانونی خیلی بالا استفاده می‌کنید،  بهتر است مطمئن شوید که لرزشگیر لنز را هم روشن کرده‌اید.

استفاده از فواصل کانونی مختلف در عکاسی معماری

استفاده از تنها یک لنز برای عکاسی از یک ساختمان هرگز ایده خوبی نیست. با تغییر لنز و استفاده از فواصل کانونی مختلف، می‌توانید پرسپکتیو را تغییر دهید و تصاویر جذابتری ثبت کنید. برای مثال وقتی دارید از یک ساختمان عکاسی می‌کنید، سعی کنید از یک لنز تله‌تر  استفاده کنید تا ویژگی‌های خاص معماری یا جزئیات جذاب ساختمان را از هم تفکیک و به خوبی در عکستان مشخص کنید.

گاهی اوقات هنگام عکاسی معماری، ما به اشتباه سعی می‌کنیم از بارزترین جنبه‌ای که آن  معماری‌ها را آنطور‌ که هستند به وجود آورده‌اند، یعنی انسا‌ن‌ها، اجتناب کنیم؛ معماری مکانیست که مردم را در بر می‌گیرد و انسانیت را به عنوان پدید آورنده‌اش تجلیل می‌کند. پس حذف انسان‌ها از تصاویر معماری در خیلی از مواقع درست نیست! بنابراین، هنگام عکاسی معماری، ضمن عکاسی از بناها سعی کنید انسان‌ها را هم در بعضی از ترکیب‌بندی‌های خود بگنجانید تا بتوانید زنده بودن آن مکان را در عکس‌هایتان بهتر نشان دهید.

در عکاسی معماری چگونه از فتوشاپ و لایت‌روم برای زیباتر کردن عکس‌ها استفاده کنیم؟

همانطور که در مقاله مقایسه لایت‌روم با فتوشاپ درباره آن صحبت کردیم، این دو نرم‌افزار درست است که هرکدام ویژگی‌ها و کاربردهای بعضن متفاوتی دارند، اما هردوی آنها در کنار هم به عنوان اصلی‌ترین نرم‌افزارهای مورد استفاده عکاسان هستند در واقع در یک روند عکاسی حرفه‌ای هر چقدر عکاس خوب و ماهری باشید باز هم باید روی عکس‌های خود( منجمله عکاسی معماری) کار کنید و مطمئن شوید که عکس‌ها دقیقن همانطور که می‌خواستید به نظر می‌رسند. خیلی راحت می‌توانید نور و رنگ عکس‌ها را در لایت‌روم اصلاح کرده و کنتراست و محدوده دینامیکی آنها را بهبود ببخشید.

برای این کار، می‌تواید از اسلایدرهای مختلف موجود در زیر مجموعه Tone در بخش Develop  استفاده کنید. از اسلایدر Exposure برای کم کردن نور عکستان بسته به نیاز استفاده کنید. با استفاده از اسلایدر Highlights، نقاط روشن را پایین بیاورید و با اسلایدر Shadows، سایه‌ها را بالا ببرید تا جزئیات در نواحی سایه و روشن به خوبی  نمایان شوند.

 اسلایدر Clarity زیر مجموعه بخش  Presence  به شما کمک می‌کند تا بافت عکس‌ها را بهتر کنید. همچنین می‌توانید از اسلایدر Dehaze بسته به شرایط جوی عکس‌ها و ظاهر نهایی که می‌خواهید تصویرتان داشته باشد استفاده کنید.

به طور کلی، اینها ایده‌هایی  برای تنظیم و بهینه سازی تصاویر شما هستند. کارهای زیاد دیگری هم هست که برای اصلاح خطای پرسپکتیو می‌توانید با تصاویر خود در لایت‌روم و فتوشاپ انجام دهید.