راهنمای عملی عکاسی ماکرو
ترفندهای خاص حرفه‌ای‌ها در ماکروگرافی

macro_cover

ترجمه از الهه دوستی هنرجوی مدرسه عکاسی آرتسنس،ویراستاری از تیم تولید محتوای آرتسنس

این روزها، به لطف تصاویر بسیار زیاد و زیبای آنلاین از گیاهان، حیوانات و حشرات کوچک، که روز به روز بیشتر هم می شود، خیلی از عکاسان به دنبال این هستند که بدانند چطور می‌توانند عکس‌های ماکرو بگیرند. عکاسی ماکرو(Macro Photography) یا کلوز آپ (Close Up Photography) همیشه آسان نیست، به‌ویژه برای مبتدیان، اما یکی از جذاب‌ترین انواع عکاسی است که می‌توانید انجام دهید. شما با کسب مهارت‌های مناسب و مورد نیاز در انجام اینکار، می‌توانید تصاویر شگفت‌انگیزی حتا در حیاط خانه‌تان یا نزدیک‌ترین فضای سبز اطرافتان بگیرید. پس از گذارندن کلاس عکاسی مقدماتی مدرسه آرتسنس، برای یادگیری ماکروگرافی از ابتدا تا انتها، کافیست که با خواندن نکات و تکنیک‌های این راهنما شروع کنید و در پایان این مقاله، شما دقیقن خواهید دانست چگونه این توصیه‌ها را عملی کرده و عکس‌های ماکروی خیره‌کننده‌ای بگیرید. در ابتدا بیایید با تعریف عکاسی ماکرو کار را شروع کنیم:

عکاسی ماکرو چیست؟

عکاسی ماکرو، عکاسی کلوزآپ یا نمای نزدیک از سوژه های کوچک، مانند حشرات، گل‌ها یا در عکاسی تبلیغاتی از جواهرات و یا حتا عکاسی از غذا و...  است. می‌توانید عکس‌های ماکرو را در استودیو یا فضای بیرون بگیرید، برای انجام اینکار فقط کافیست سوژه را به اندازه کافی بزرگ‌نمایی کنید. 

در تعریف رسمی، ممکن است بشنوید که عکاسی ماکرو تنها زمانی انجام می شود که از سوژه‌های کوچک با بزرگنمایی «اندازه واقعی» یا بیشتر عکس بگیرید. ما در ادامه همین مقاله بیشتر در مورد معنای بزرگنمایی و اندازه واقعی توضیح خواهیم داد، ولی بطور خلاصه بزرگنمایی به این معنی است که شما باید در جایی عکس بگیرید که سوژه به اندازه سنسور دوربین شما یا کوچکتر باشد و کادر را پر کند. بنابراین، انتخاب بین دوربین سنسور فول فریم یا کراپ سنسور در اینجا مهم است برای مثال اگر سنسور دوربین شما یک اینچ عرض داشته باشد، شما برای ثبت یک عکس ماکرو با بزرگنمایی باید از چیزی یک اینچی یا کوچکتر عکس بگیرید. 

این تعریف که در بالا گفتیم یک تعریف فنی و بسیار دقیق است، اما معمولن عکاسان از اصطلاح عکاسی ماکرو برای توصیف تصاویری که سوژه‌های کمی بزرگ‌تر را هم در نمایی نزدیک نشان می‌دهند هم استفاده می‌کنند. در مورد عکس‌های این مقاله هم همینطور است، بسیاری از آنها با این تعریف دقیق مطابقت ندارند، اما با این وجود، عکس‌های کلوزآپ محسوب می‌شوند.

پس عکاسی ماکرو یعنی نمایش یک سوژه بزرگ‌تر از اندازه واقعی‌اش یا نمای خیلی نزدیک از چیزی کوچک. برای مثال عکس فول فریم یک حشره در یک عکس پنج در هفت اینچی و یک عکس چهار اینچی از یک دانه ذرت، بزرگتر از اندازه واقعی خود و هر دو نمونه‌هایی از عکاسی ماکرو هستند. (این مفهوم شامل عکس‌هایی هم می‌شود که از طریق میکروسکوپ گرفته می‌شوند، اما از قلمرو ماکرو به فوتوماکرووگرافی یا عکس‌های میکروسکوپی فراتر می‌رود.)

 

vegetables Macro Photography

 

در ماکروگرافی، دنیایی که می‌شناختید به پایان می‌رسد و دنیای جدیدی ظهور می‌کند، بخصوص اگر در زیرمجموعه عکاسی طبیعت این کار را انجام دهید، اما در عین حال سوژه‌های جالب دیگری هم برای عکاسی ماکرو وجود دارند، عکاس و معلم عکاسی لانگ پیشنهاد می‌دهد «یک نقطه عالی برای شروع عکاسی ماکرو این است که سری هم به یخچال خانه‌تان بزنید. توت‌ها وقتی خیلی نزدیک می‌شوید جالب هستند. بافت‌های واقعن جذابی دارند، سطح آن‌ها پر از مو است و می‌توانند سوژه‌های جالبی باشند. حتا من یک‌بار از یک تکه ذرت صبحانه با بزرگنمایی غیرمعقولی عکس گرفتم و در عکس به نظر می‌رسید یا یک تکه گوشت خیلی درشت است یا نمایی از سطح مریخ.»

مثل همه انواع دیگر عکاسی، در عکاسی ماکرو هم کشف کردن عاملی است که توانایی شما را برای درک چیزی که در عکس‌هایتان به دنبالش هستید، تقویت می‌کند. هر چقدر بیشتر به این دنیای جدید و مرموز وارد شوید، بیشتر خواهید فهمید که چه چیزی را می‌خواهید ثبت یا مستند کنید.

در جهان عجیب عکاسی ماکرو مکاشفه کنید 

برای انتخاب سوژه‌های مناسب برای عکاسی ماکرو با چیزهای کوچیک شروع کنید؛ همانطور که در بالا هم گفتیم از خوراکی‌های داخل یخچال یا اشیاء اطراف اتاق نشیمن‌تان. زوایای مختلف را امتحان کنید، لرزش دوربین را به حداقل برسانید و با دقت هرگونه نقص را رفع کنید.

در ابتدای کار باید از خودتان بپرسید که سوژه شما کیست و کجا از آن عکس می‌گیرید؟ نورپردازی چگونه است و چه تاثیری بر عکستان دارد؟ از بالا عکاسی می‌کنید یا از پایین؟ آیا سوژه در حال حرکت است یا خودت به دنبال یک زاویه مناسب در حرکت هستی؟ بعد به سوال‌های مربوط به تجهیزات می‌رسید. با لنز پرایم عکاسی می‌کنید یا از فاصله با لنز تله؟ یا اینکه سوژه شما یک رویداد زنده‌ست و باید آماده باشی تا از چند تا لنز استفاده کنید؟

پرسیدن این سوالات از خود و فکر کردن به جزئیات، مهارت‌هایی هستند که به عنوان یک عکاس نوپا باید از خود بپرسید. این نیاز زمانی به شدت حس می‌شود که با رویکرد و دیدگاهی متفاوت روی جزئیات بسیار ریز عکاسی ماکرو کار می‌کنید، عکاسی از حشرات و دیگر اشیای کوچک که در دنیایی جدا از بیشترعکس‌هایی که می‌گیرید زندگی می‌کنند. بن لانگ می‌گوید: «وقتی وارد دنیای ماکرو می‌شوید، مثل این است که به یک دنیای بیگانه رفته‌اید.»

پس آماده شوید برای سفر به سوی ناشناخته‌ها.

 

شروع عکاسی ماکرو 

چطور می‌توان عکس‌های ماکرو گرفت؟ در اینجا مهم‌ترین مراحل در شروع این کار آورده شده است:

• اصطلاحات عکاسی ماکرو را یاد بگیرید.

• دوربین و لنز مناسب را انتخاب کنید.

• عمق میدان کافی داشته باشید.

• تنظیمات دوربین و فلاش را طوری انتخاب کنید که عکسی با نور خوب بگیرید.

• روی مهم‌ترین بخش سوژه‌تان فوکوس کنید.

• با رفتارهای حشرات مختلف آشنا شوید.

• تصویر را ترکیب بندی کرده و عکس بگیرید.

برخی از این مراحل ممکن است سخت‌تر از آن چیزی باشد که فکرش را می‌کنید، مثل ایجاد عمق میدان کافی و فوکوس روی مهم‌ترین بخش سوژه‌تان. اما نکاتی که در ادامه این مقاله آموزش عکاسی ماکرو وجود دارد، به شما ایده خوبی در مورد اینکه از کجا شروع کنید، می دهد و قطعن با کمی تمرین به همه چیز مسلط خواهید شد.

 

بزرگنمایی چیست؟

 

A walker’s moth

 

درک مقدار بزرگنمایی در عکاسی ماکرو بسیار مهم است زیرا به عکاسان کمک می‌کند تعیین کنند که سوژه آنها در تصویر نهایی چقدر بزرگ یا کوچک به نظر برسد. با مقایسه اندازه سوژه روی سنسور دوربین و اندازه واقعی آن، مقدار بزرگ نمایی به دست می‌آید.

اگر این نسبت یک به یک باشد، سوژه در بزرگنمایی «اندازه واقعی» در نظر گرفته می‌شود. به عنوان مثال، اگر از چیزی به طول یک سانتی‌متر عکس می‌گیرید و آن چیز دقیقن به اندازه یک سانتی‌متر بر روی سنسور دوربین شما نمایش داده می‌شود، سوژه شما در بزرگنمایی اندازه واقعی است. (بدون در نظر گرفتن اندازه سنسور دوربین).

سنسورهای معمولی در دوربین‌های DSLR و دوربین‌های بدون آینه از حدود ۱۷ میلی‌متر تا ۳۶ میلی‌متر عرض دارند. بنابراین، سوژه‌ای که اندازه آن ۱ سانتی‌متر است، هنگام عکاسی در مقایسه با سنسور بسیار بزرگ است و بخش قابل توجهی از کادر را اشغال می کند. اگر در نهایت یک چاپ بزرگ بگیرید، این سوژه ریز، بسیار بزرگ به نظر می رسد، احتمالن به اندازه یک ماشین بر روی یک بیلبورد!

برای اینکه فهمیدن و مقایسه کردن راحت‌تر شود، عکاسان ماکرو از نسبت واقعی استفاده می‌کنند نه اینکه همیشه بگویند «اندازه واقعی» یا « نصف اندازه واقعی»؛ بلکه از نسبت‌های خاصی استفاده می کنند. نسبت ۱:۱ نشان‌دهنده بزرگ‌نمایی در اندازه واقعی است، نسبت ۱:۲ مربوط به بزرگنمایی به میزان نصف اندازه واقعی است. شایان ذکر است که وقتی نسبت بزرگنمایی به حدود یک دهم اندازه واقعی برسد، برخی ممکن است استدلال کنند که این عکاسی دیگر عکاسی ماکرو یا کلوزآپ در نظر گرفته نمی‌شود.

یک لنز ماکرو خوب به شما این امکان را می‌دهد که با بزرگنمایی ۱:۱ عکاسی کنید و حتا برخی از لنزهای ماکرو تخصصی می‌توانند به بزرگنمایی‌های بالاتری نیز دست یابند، ( برند کنون دارای یک لنز عکاسی ماکرو است که نسبت ۵:۱ یا بزرگنمایی ۵ برابری دارد که دیوانه کننده است!) اما خیلی از لنزهای دیگر موجود در بازار که با عنوان «ماکرو» برچسب گذاری شده اند، تنها به بزرگنمایی ۱:۲ یا حتی کمتر از آن می رسند.  توصیه ما این است که اگر می‌خواهید انعطاف‌پذیری بیشتری داشته باشید، لنزی تهیه کنید که بتواند حداقل بزرگنمایی ۱:۲ و در حالت ایده‌آل بزرگنمایی ۱:۱ داشته باشد.

 

این مقاله در روزهای آینده تکمیل خواهد شد.

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید